Geplaatst in Bibliotheken | Reacties uitgeschakeld voor

Kamila Shamsie: Huis in brand (bespreking door Celesta Sarens voor het Leessalon van Dilbeek)

De roman wordt opgedeeld in vijf delen of verteld via de levens van 5 personen : Isma, Eamonn, Parvaiz, Aneeka en Karamat.

Door sommige leden werd dit in het begin als verwarrend ervaren. Na een tijdje lezen in het boek was dit geen probleem meer. Elk van deze personages heeft eigen specifieke inbreng in het verhaal. Isma de verantwoordelijke oudste zus die vastberaden is om haar eigen leven verder te zetten ( studies in Amerika ), Parvaiz en Aneeka de tweeling die sterk verbonden zijn en beiden onwettelijke zaken ondernemen. Eamonn de zoon van Karamat die een veel gemakkelijker leven leidt maar zich toch afzet , uit liefde ??, tegen de principes van zijn vader Karamat. Alle personages doen ons bepaalde overtuigingen in vraag stellen en nadenken.

Dit boek werd benoemd als een “ eye opener” :

De grondige controle van Isma op de luchthaven doet ons goed aanvoelen wat het is om te leven met een (moslim)migratieachtergrond en al extra verdacht te zijn omwille van de vader. Het verhaal geeft ons inzicht in het radicaliseringsproces. We krijgen er meer begrip voor zonder dat we het goedkeuren.
Het leven van Isma, Parvaiz en Aneeka was al gedetermineerd omwille van hun afkomst en het verleden van hun vader.

De familiale waarden worden in het boek op eigentijdse manier beschreven :

Hun familiale verbondenheid beleven zij via skype. Het mooie geluid van de ijskegels doet Isma aan Parvaiz denken en laat haar scherp het gemis van haar broer aanvoelen.
Via telefoon vertelt Isma een verhaal uit hun kindertijd aan Aneeka tot ze in slaap valt.

In het boek staan veel rake beschrijvingen :

De beschrijving van Karamat op een foto, en die zo reeds vroeg in het verhaal wordt gebracht
De beschrijving van verdriet op p.181 heeft velen geraakt en wordt voorgelezen in het leessalon.

Opinie:

Dit boek is een moderne versie van Antigone en doet ons ook denken aan het boekje van Stefan Hertmans : ” Antigone in Molenbeek “.
Iedereen heeft het boek graag gelezen en waardeert het omdat het inzicht geeft in de hedendaagse problematiek :
*radicalisering
*de nood om geliefden ondanks alles een waardige begrafenis te geven.

Geplaatst in De Wolfsput | Getagged , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Kamila Shamsie: Huis in brand (bespreking door Celesta Sarens voor het Leessalon van Dilbeek)

Hugo Claus: Het jaar van de kreeft (leesclub Leze en zegge van Roosdaal, verslag van Mia Rock)

Het Jaar van de Kreeft door Hugo Claus

Hugo Maurice Julien Claus werd geboren op 5 april 1929 en is overleden op 19 maart 2008. Hij was een Vlaams dichter, schrijver, kunstschilder en filmmaker. Hij was de meest bekroonde auteur uit het Nederlandse taalgebied. In de loop van zijn lange carrière schreef Claus gedichten, toneelstukken en romans. Hij ontving tijdens zijn leven verschillende bekroningen voor zijn boeken. De belangrijkste hieruit zijn 4 Staatsprijzen voor Toneelliteratuur, 1 Staatsprijs voor Poëzie en 1Staatsprijs voor Proza; de Prijs der Nederlandse Letteren, de hoogste onderscheiding voor een Nederlandstalig auteur; de Driejaarlijkse Henriette Roland Holst-prijs voor zijn gehele toneeloeuvre; de Cultuurprijs van de Stad Gent (1978); de Constantijn Huygensprijs en de Aristeionprijs, de hoogste Europese literaire onderscheiding. Claus was sinds 1957 Ridder in de Orde van Leopold II, sinds 1971 Ridder in de Kroonorde en ook drager van de ‘Bronzen Medaille van de stad Gent’. In 1986 ontving Hugo Claus de Prijs der Nederlandse Letteren, de hoogste onderscheiding voor een Nederlandstalig auteur. De auteur gold sinds jaren als een kandidaat-winnaar van de Nobelprijs voor Literatuur.

Zijn mislukte relatie met actrice Kitty Courbois diende als inspiratie voor Het jaar van de kreeft. Een roman die in de jaren 70 heel wat stof deed opwaaien en dus ook de zwarte lijst stond van de meeste Vlaamse katholieke colleges wegens te bandeloos. Nu is er een heruitgave van het boek dat ons op een bepaalde manier toont hoe lelijk de liefde kan zijn. Het is een roman vol seks, alcohol en nog andere genotsmiddelen. Het verhaal heeft weinig om het lijf. Pierre – ernstige boekhouder van goeden huize – ontmoet Toni, joviale kapster die eigenlijk geen schoonheid is, maar juist daarom valt Pierre voor haar en is hij hopeloos verliefd. Gaandeweg zakken ze dieper in hun ongeluk weg, de wanhoop van beiden die niet tot elkaar kunnen doordringen, onwil?, onmacht? Het boek geeft ook een kijk op de Amsterdamse milieus van de vroege jaren 70. Pierre merkt hoe ze zijn gladde kin en dure auto minachten. Je voelt hoe de seksuele revolutie zich nog volop aan het voltrekken is. Vrouwen zowel als mannen praten schaamteloos over seks. Maar vooral de vrouwen lijken het niet écht leuk te vinden, eerder iets wat je doet omdat het hedendaags is…

Onze leesclub had voorstanders maar ook vele tegenstanders. Je bent voor Claus of er tegen!

Besproken door Leesclub Leze en Zegge van bib Roosdaal op 4 december 2018

Geplaatst in bibliotheek Roosdaal | Reacties uitgeschakeld voor Hugo Claus: Het jaar van de kreeft (leesclub Leze en zegge van Roosdaal, verslag van Mia Rock)

Erik Vlaminck: Suikerspin (leesclub Leze en Zegge van Roosdaal, verslag van Mia Rock)

Erik Vlaminck is geboren op 2 juli 1954 en is roman- en theaterauteur. Hij leidde de Antwerpse Schrijvers Academie en de Vlaamse Auteursvereniging. Hij is lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letteren en sinds 2018 voorzitter van PEN Vlaanderen. Voor Suikerspin kreeg hij de Provincieprijs Antwerpen voor Proza 2010

Jean-Baptist Van Hooylandt trekt in het begin van de twintigste eeuw van kermis naar kermis met levende menselijke rariteiten. Het meest verbluft hij het publiek met een vrouwelijke Siamese tweeling, de beschaafde Joséphine en de apathische Anastasia. Gelukkig is Anna, een andere kermisklant, vaak in de buurt om hen te verzorgen en zich hun lot aan te trekken. Maar in 1912 overlijdt de tweeling in dramatische omstandigheden. Anna bemoedert vervolgens de zoon van Jean-Baptist, Albert.

De verbitterde en marginale kleinzoon van Jean-Baptist, Arthur, ziet de uitbating van zijn kindermolen, de erfenis van zijn vader Albert, verloren gaan door de ontwikkelingen in de kermissector Er komt bij hem een schrijver langs die informatie zoekt over Jean-Baptist Van Hooylandt en over de mysterieuze omstandigheden van de dood van de tweeling. In de verrassende finale ontdekt hij dat Arthur niet de kleinzoon van Anna is, zoals iedereen al twee generaties lang dacht, maar van de tweeling.

Dit verhaal over vier generaties kermisleven zit vol afwisseling. De betrokkenen vertellen soms verschillende of onvolledige en daardoor misleidende versies van dezelfde verhalen.

Bespreking van Suikerspin door leesclub Leze en Zegge van bib Roosdaal op 11 september 2018

Geplaatst in Bibliotheken, bibliotheek Roosdaal | Reacties uitgeschakeld voor Erik Vlaminck: Suikerspin (leesclub Leze en Zegge van Roosdaal, verslag van Mia Rock)

Karel Glastra van Loon: De passievrucht (leesclub Leze en Zegge van Roosdaal, verslag van Mia Rock)

Karel Reinier Glastra van Loon werd geboren op 24 december 1962 en overleed op 1 juli 2005. Hij was een Nederlandse schrijver, publicist, columnist, cabaretier en politiek activist. Zijn bekendste boeken zijn Lisa’s adem en het later verfilmde De Passievrucht. Dit laatste boek is inmiddels in 31 talen uit 34 landen vertaald.Met De Passievrucht won Glastra van Loon de Generale Bank Literatuurprijs.

Het basisidee van De passievrucht intrigeert.
Armin ontdekt, dertien jaar na de geboorte van zijn zoon, tien jaar na het overlijden van diens moeder, dat hij altijd al onvruchtbaar is geweest. Die zoon, Bo, is dus niet zijn zoon. Bij Armin leidt dit tot een soort van razernij, abnormale nieuwsgierigheid. Na zijn huidige vriendin Ellen het vuur aan de schenen te hebben gelegd over wijlen zijn vriendin, haar beste vriendin Monika, zet Armin zijn onderzoek voort bij een ex, Monika’s huisarts en een toenmalige collega. Het is wat gemakkelijk detectivewerk, bijna niet te geloven.
Veel belangrijker dan het onderzoek naar de vader/dader is dan ook de werkelijke reden van Armins razernij. Niet Monika’s leugens – Armin had beter kunnen weten, ze hadden samen haar ex bedrogen, en zelf hield hij er ook een vrije moraal op na –, maar het feit dat hij geen vader meer zou zijn. Want hij is een leuke vader en Bo een leuk, vroegwijs kind. De liefde voor zijn zoon voel je heel goed aan.

onze mening
Het is volgens ons geen hoogstaande literatuur, maar de spanning wordt toch wel opgedreven om naar de climax te komen, te weten wie dan wel de vader is. Ook mochten sommige personages wat dieper uitgewerkt zijn.
De hoofdvraag die je kan stellen : Hoe goed ken de ander?

Dit boek werd door de leesclub Leze en Zegge van Roosdaal besproken op 23 oktober 2018

Geplaatst in bibliotheek Roosdaal | Reacties uitgeschakeld voor Karel Glastra van Loon: De passievrucht (leesclub Leze en Zegge van Roosdaal, verslag van Mia Rock)

Chimanda Ngozi Adichie: Een halve gele zon (verslag Sonja en Stefanie)

Ngozi Adichie woont afwisselend in de Verenigde Staten en Nigeria. Ze wordt gezien als een van de belangrijkste Afrikaanse schrijvers van haar generatie. Dat komt doordat ze op een slimme manier persoonlijke verhalen (geïnspireerd door haar familiegeschiedenis) weet te verbinden met een groter verhaal als bijvoorbeeld de geschiedenis van Nigeria of feminisme. Behalve grote populariteit leverde haar dat ook vele prijzen op , o.a. de Commonwealth Writer’s Prize, de Orange Prize for Fiction en PEN awards.
Alle Zweedse zestienjarigen kregen in 2015 een gratis exemplaar van de Zweedse vertaling van ‘We moeten allemaal feminist zijn’. In Zweden wordt heel veel belang gesteld in gendergelijkheid.

Het verhaal
In het Nigeria van de jaren zestig, een land dat verscheurd wordt door een burgeroorlog, komen drie levens samen. Ugwu, een jongen uit een arm dorp, werkt als huisknecht voor een universiteitsprofessor. Olanna heeft haar luxeleventje in de Nigeriaanse hoofdstad achter zich gelaten om bij de charismatische professor in te trekken. De derde hoofdpersoon is Richard, een verlegen Engelsman die in de ban raakt van Olanna’s geheimzinnige tweelingzus. (achterflap boek)

Rondvraag
Bijna iedereen heeft het boek (heel) graag gelezen.
-Had wat moeite met de sprong die in de jaren zestig werd gemaakt
-Heeft de familiestamboom opgemaakt; vooral deel 3 bracht rust in het verhaal
-Mooi geschreven maar toch veel moeite om het te lezen. Begrijpt niet goed wat de betekenis van de cursieve tekst is na elk hoofdstuk.
-Werd zich door het lezen bewust van de hongerdood die er dreigde. Interessant wegens verhoudingen families en stammen, priesters en stamhoofden
-Vond het boek te realistisch beschreven en deed denken aan de foto’s van toen die de wereld voor het eerst zag over huidige situatie in Jemen. Had het gevoel dat er typetjes werden opgevoerd, soms een beetje karikaturaal. Niet echt feministisch.
-Thema : vluchtelingenkampen, minderheden, Afrikaanse religie : veel herkenbaar uit eigen Afrika-ervaring, veel opgezocht rond Nigeria. (Voor wie een afbeelding van de touwpotten wilt zien , zoek via google ‘roped pot’)
-Langdradig : beschrijving oorlog zeer vattend geschreven. Geen boek dat ik mij zal herinneren.
-Las ook haar andere boek ‘Amerikanah’ over uitgeweken Afrikanen en vond dit beter en gevarieerder. Bekeek ook op youtube volgend filmpje https://www.youtube.com/watch?v=S6ufvYWTqQ0
-Vond het begin moeilijk maar de tweede helft boeide meer. Realistische beschrijving van de uitbuiting door de blanken. Wilt nog wel iets lezen van deze auteur.
-Was onmiddellijk helemaal in het verhaal, maakte kennis met een totaal andere wereld : erkende voor een deel de armoede die vroeger ook deel uitmaakte van het dagelijkse leven.
-Wist de dialogen in het boek te appreciëren
-Héél graag gelezen omdat het een verhaal is dat van de mensen zelf komt. Kennismaking met niet-Europese auteur. Vlot en mooi geschreven. Structuur van deel 3 wat verwarrend: terug in de tijd met de verklaring wat er in deel 2 gebeurd is.
Stijl en structuur
-Bij deel 1 en 3 ligt de focus op het gewone dagelijkse leven en de onderlinge relaties tussen de personages. Deel 2 en 4 vertellen wat de mensen meemaken vanwege de oorlogsomstandigheden.
-Cursief gedeelte is het boek dat Ugwu geschreven heeft. De auteur zet je eerst op verkeerde been en pas op het allerlaatste zie je dat het opgedragen is aan ‘zijn meester’.
-Halve gele zon verwijst naar de vlag van Biafra : de hoop op een onafhankelijk staat blijft lang bestaan.
-Stelselmatig groeien van de ellende doorheen het boek

Thema’s

1.Liefde en verraad
-de relatie tussen Richard en Kainene verdiept zich doorheen het verhaal tot een ‘we-verhaal’
-de onduidelijk relatie tussen Madou en Kainene
-de ouders ontvluchtten de situatie en vertrekken naar Londen
-na het overspel van Odenigbo ontstaat er een andere dynamiek tussen hem en Olanna : voordien was de relatie onevenwichtig op persoonlijk niveau
-de zussen kunnen zich beiden veroorloven om niet te trouwen omdat ze onafhankelijk zijn door hun job, dit in tegenstelling tot de maatschappelijk gangbare opvattingen

2.Oorlog en geweld
Adichie besteedt aandacht aan oorlogsgencide en verkrachtingen. Ze bekijkt de oorlog door de ogen van vrouwen (feministisch kantje?)

3.Raciale afkomst en cultuur
Het verhaal speelt zich af in de betere kringen maar alle sociale klassen binnen de maatschappij komen aan bod : Olanna en Kaine komen uit de gegoede klasse, Odenigbo heeft zich opgewerkt en komt uit een traditioneel denkend milieu, Ugwu komt vanuit een dorp op het platteland…
De scene van de afslachting in de luchthaven : als Kainene op dat moment bij Richard was geweest, zou ze daar ter plaatse gedood zijn.

4.Nigeriaanse politiek en kolonialisme
p. 29 = de pan-Igbo gedachte is de oorzaak van de oorlog ; de Britten bevoordelen bepaalde stammen. Biafra heeft slecht twee en half jaar bestaan van 1967 tot februari 1970.
In het boek komt niet duidelijk genoeg naar voren hoe de oorlog echt ontstaan is : door de verdrukking van etnische minderheden, invloed van de islam en Arabische cultuur? Dit is een gemiste kans.

Personages

Richard : prototype van Brit, onhandig, Nigeriaanser dan de Nigerianen zelf; schrijft als blanke voor de krant stukken over Nigeria, stoort zich enorm als er alleen maar belangstellig is voor het verhaal van een blanke terwijl er duizenden zwarte mensen omkomen van de honger. Hij spreekt Igbo, de inlandse taal en wordt er door gerespecteerd. Hij is een eerlijk personage in de vroege jaren ’60, tijdens de prille onafhankelijkheid. Hij toont echtheid en oprechtheid om Afrikaan te zijn. Hij valt niet binnen de zwart/wit tegenstellingen ( Susan voldoet wel aan die kenmerken: voelt zich verheven als blanke)

Olanna: sociaal bewogen, men heeft veel sympathie voor haar : ze voedt een kind op dat niet van haar is (persoonlijke omstandigheden ) en ze geeft les (vanwege de oorlogsomstandigheden)

Odenigbo : heeft een problematische band met zijn moeder die nog denkt vanuit de traditionele Afrikaanse waardoor hij problemen krijgt met Olanna. Heeft zich opgewerkt vanuit dit traditioneel denkend milieu. Een Afrikaan wordt bepaald door de stam waar je deel van uitmaakt. Hij heeft wel duidelijke politieke visies die geleid hebben tot de afscheiding van Biafra.

Kainene : slalomt tussen de verschillende machten: op gevaar van eigen leven gaat ze onderhandelen (is ze misschien te zelfzeker?)

Ugwu : sympathiek, slim, sluw en trouw. Hij is het bindmiddel doorheen het boek: evolueert , wordt volwassen. Hij worstelt met de verkrachting: besefte wel dat het verkeerd was wat hij deed.

Mooie zin : Ononderbroken geluk verveelt : het moet zijn toppen en dalen kennen.

Geplaatst in Bibliotheken | Reacties uitgeschakeld voor Chimanda Ngozi Adichie: Een halve gele zon (verslag Sonja en Stefanie)