Tommy Wieringa: Dit zijn de namen (leesgroep maart 2015)

dit zijn de namen a1) Biografie: Wieringa (°1967 in Groningen) bracht een belangrijk deel van zijn jeugd door op de Antillen (van zijn tweede tot zijn tiende), waar zijn vader als onderwijzer werkte. Terug in Nederland, op zijn twaalfde, gingen zijn ouders uit elkaar. De rechter bepaalde dat hij samen met zijn drie zusjes bij zijn moeder en haar nieuwe vriend zouden wonen. Maar dat vond Wieringa onrechtvaardig. Hij besliste om bij zijn vader te gaan wonen en zo het evenwicht een beetje te herstellen. Hij kende er bovendien een grote, heel grote, vrijheid.

Wieringa studeerde geschiedenis in Groningen en journalistiek in Utrecht. Hij werkte onder meer als marktkramer en lokettist bij de spoorwegen. Hij reisde nogal af. Tussendoor maakte hij muziek met de groep ‘Donskoy’ (soort combinatie poëzie en muziek, cd ‘Beatnik Glorie’) en schreef. Het schrijven zat hem al van jongs af in het bloed. Niet alleen scenario’s, hoorspelen en journalistiek werk, maar ook romans. Toen hij in 2005 doorbrak met zijn ontwikkelingsroman ‘Joe Speedboot’ had hij al drie romans gepubliceerd.

Het keerpunt kwam op mijn 33ste (nvdr in 2000 dus). Na een bootreis naar New York had ik plotseling genoeg van de weemoed en melancholie die me al die jaren in hun greep hadden gehouden. Met het bewuste besluit om van Nederland mijn thuis te maken, verdween de onrust en kwam er ruimte in mijn hoofd voor grote vertellingen. Niet lang daarna ben ik met het schrijven van Joe Speedboot begonnen. Het succes van dat boek heeft mijn leven vooral praktisch veranderd. Ik heb nu een pinpas die het altijd doet. Voordien balanceerde ik constant op het randje van de armoede, was ik altijd aan het passen en meten om van het schrijven te kunnen rondkomen. Nu kan ik me in alle rust en vrijheid aan mijn werk wijden. ((geïnterviewd door Marte van Santen, Esta, 16 mei 2009)

Momenteel woont hij met zijn verloofde in een boerderij in Noord-Holland.

2)Belangrijkste werken:

2002: Alles over Tristan (sterk aangeraden door een leesgroeplid!)
2005: Joe Speedboot (F.Bordewijkprijs 2006, staat op veel schoollijstjes)
2006: Ik was nooit in Isfahaan (bundeling reisverhalen)
2007: De dynamica van de begeerte
2009: Caesarion (Ook sterk aangeraden door een ander leesgroeplid.)
2012: Dit zijn de namen (winnaar Libris Literatuurprijs, Lezersprijs Gouden Boekenuil, De Inktaap)
2014: Ga niet naar zee (persoonlijke selectie eerder verschenen stukken)
2014: Een mooie jonge vrouw (boekenweekgeschenk)

3)Belangrijkse personages:

Pontus Beg en Zita

De rabbijn Zalman Eder

De groep vluchtelingen bestaande uit vijf mannen, een vrouw en een kind:
De lange man, Vitaly, de stroper, de man uit Asjchabad, de neger, de vrouw en de jongen.

4)Kaarten

dit zijn de namen kaart 4

dit zijn de namen kaart 2

‘Vaak komt het eerste idee voor een boek uit de krant; ik ben eigenlijk niet meer dan een ontspoorde journalist. Dit zijn de namen ontstond uit een artikel over een groep migranten die wekenlang over de steppen van Oekraïne dwaalde. Eén zin trok meteen mijn aandacht: dat ze de hele tijd het lichaam hadden meegedragen van een van hen die onderweg gestorven was. Zodra ik dat las, hoopte ik vurig dat alle andere schrijvers die dag de krant dicht zouden laten. Want daar, in die windsels, begon voor mij de roman en werd de journalistiek literatuur; in dat pakket bevond zich de kern en de kiem van het boek, al besefte ik dat toen nog niet ten volle. Pas toen ik in de Exodus een bijna gelijkluidend verhaal tegenkwam, waarin Jozef zijn volk laat beloven om zijn gebeente mee te nemen als ze ooit Egypte verlaten en naar het Beloofde Land reizen, moest ik plots terugdenken aan dat krantenverhaal, en hechtten die twee dingen zich aan elkaar. Uit de synthese tussen het Oude Testament en een krantenartikel ontstond het boek.’ (Gaea Schoeters spreekt met Tommy Wieringa over zijn ‘Beroepsgeheim’ in de Standaard der Letteren van 3 okt 2014)

5)Discussievragen

1. Hoe stel je je de stad Michailopol voor?
2. Verklaar de titel.
3. Beschrijf Pontus Beg.
4. Verklaar Begs toenaderingspogingen tot het Joodse geloof.
5. Welke groepsdynamiek ontwikkelt zich in de groep vluchtelingen?
6. Welk beeld geeft Wieringa van het lot van vluchtelingen in Dit zijn de namen? Beantwoord dit aan het beeld dat je van de vluchtelingen hebt?
7. Er komen verschillende parallellen in het verhaal voor. Welke?
8. Waarin geloven de vluchtelingen?
9. Hoe eindigt het verhaal?
10. Wieringa noemt zijn verhaal ook wel een parabel. Akkoord?
11. ‘Wieringa verzuimt ons dicht bij zijn personages te brengen en daarmee bij hun problematiek’, aldus Jeroen Vullings in zijn negatieve recensie in Vrij Nederland van 6 oktober 2012. Akkoord?
12. Wat vind je van de stijl? Geef voorbeelden uit het boek. Herlees de eerste paragrafen (p.9 tot en met p.10 bovenaan ‘En het echte ding begon zich nu van de gast te ontdoen‘) en je merkt dat veel al aangekondigd wordt (thema voeten, zoektocht, …)

Over Ann Vandamme

begeleidde al leesgroepen toen zij nog geen website had. Sinds 2007 plaatst zij alle leesgroepwerkbladen op het net. Ondertussen vist zij regelmatig werkbladen op uit haar papieren archief en zet die ook online. Vroeger werkte zij in een boekhandel, later in een uitgeverij en sinds 2014 is zij bibliothecaris van Pepingen, in het hart van het Pajottenland. De bibliotheken van de regio Pajottenland en Zennevallei werken nauw samen, en ook de verschillende leesclubs organiseren vaak een gemeenschappelijk evenement. Het logische gevolg is dat al deze leesclubs ook op deze blog een plaats krijgen. Veel leesplezier!
Dit bericht is geplaatst in Bibliotheken met de tags , , , . Bookmark de permalink.