Haruki Murakami: Norwegian Wood (boekbespreking november 2009)

Biografie

 

Murakami werd geboren in Kyoto als zoon van een boeddhist en een zakenvrouw. Hij bracht een groot deel van zijn jeugd door met het lezen van de Japanse literatuur. Zijn grootste belangstelling gaat echter uit naar de Amerikaanse literatuur, naar de spanning tussen het Oosten en het Westen, die hij in veel van zijn werk met elkaar verzoent.

Murakami kreeg een opleiding toneel aan de Waseda Universiteit in Tokio. Daar ontmoette hij zijn latere vrouw Yoko. Zijn eerste baan was in een platenzaak. Na zijn studie opende hij een jazzbar “Peter Cat” in Tokio. Deze zaak leidde hij van 1974 tot 1982. Dit verklaart dat veel van zijn boeken, en met name “Dans, Dans, Dans” een muzikaal thema hebben. Murakami schreef geen fictie tot na zijn dertigste. In 1987 kwam zijn echte doorbraak bij de publicatie van Norwegian Wood, een nostalgisch verhaal over verlies en seksueel opgroeien. Van dit boek werden miljoenen exemplaren gekocht door Japanse jongeren, waarmee hij een nationale beroemdheid werd. In 1986 verliet hij Japan en reisde door Europa, waarna hij zich van 1991 tot1995 vestigde in de Verenigde Staten. Hij gaf daar onderwijs aan de universiteit van Princeton (New Jersey) en daarna aan de William Howard Taft University in Santa Ana (Californië). Bibliografie (data = data van oorspronkelijke uitgaven).Na de Hanshin-aardbeving in Kobe en de Sarin-gasaanval in de metro van Tokyo in 1995 keerde Murakami terug naar Japan, waar hij de slachtoffers van de gasaanval en de leden van de religieuze sekte Aum Shinrikyo interviewde. Hij schreef vervolgens twee non-fictieboeken, die later zijn gebundeld in de Engelse editie Underground (1997).Murakami heeft als vertaler uit het Engels meerdere boeken in het Japans vertaald van onder anderen Raymond Carver, John Irving, Raymond Chandler en F. Scott Fitzgerald.

Bibliografie (de data zijn die van de Japanse uitgaven)

De jacht op het verloren schaap (1990) (Japanse editie: 1982)
Hard-boiled wonderland en het einde van de wereld (1994) (Japanse editie: 1985)
Ten zuiden van de grens (2001) (Japanse editie: 1992)
De opwindvogelkronieken (2003) (Japanse editie: 1994)
Spoetnikliefde (2004) (Japanse editie: 1999)
De olifant verdwijnt (2005) (Japanse editie: 1993) (verhalenbundel)
After Dark (2006) (Japanse editie: 2004)
Kafka op het strand (2006) (Japanse editie: 2003)
Norwegian wood (2007) (Japanse editie: 1987) (ook als luisterboek!) (film verschijnt in 2010)
Na de aardbeving (2008) (Japans editie: 2000) (verhalenbundel) (De film naar het verhaal All God’s Children Can Dance komt in november uit)
Dans dans dans (2008) (Japanse editie: 1988)
Waarover ik praat als ik over hardlopen praat (2009) (Japanse editie: 2007)

Blinde wilg,slapende vrouw (2009) (verhalenbundel)

IQ84 (Op de Nederlandsevertaling van deze opvolger van After Dark is het nog even wachten)

Personages

Watenabe:

Naoko:

Kizuki:

Midoro:

Nagasawa:

 

Stijl

“De meeste Japanse romanciers”, zei Murakami eens, “zijn verslaafd aan de schoonheid van de taal. Dat zou ik graag veranderen. Taal is een instrument om te communiceren.” Zijn sobere stijl is in het Japans nog opmerkelijker, omdat daarin de soberheid sterker opvalt. Maar leent zich prima voor een vertaling.

Toru is een verteller met ‘een wonderlijke manier van praten’, die geen vat krijgt op mensen en omstandigheden. Hij voelt zich ‘niet goed op de wereld aangesloten’ en werkt hard om ‘ niet aan de holte in mijn lichaam te denken’. Herkenbaar?

Titel

 

Song van Beatels, een melancholisch lied over een vreemde liefdesnacht, met beginzinnen:

 

I once had a girl

Or should I Say

She once had me

 

Tijd en ruimte

 

1987 : ik persoon in Hamburg, vliegtuig

1969:  jaar van handeling

1967: Kizukii pleegt zelfmoord

1950: geboortejaar Watenabe

 

Recensie in de Standaard der Letteren van 16 maart 2007 door Michaël Bellon onder de titel “Hunkeren met Haruki”

Over Ann Vandamme

begeleidde al leesgroepen toen zij nog geen website had. Sinds 2007 plaatst zij alle leesgroepwerkbladen op het net. Ondertussen vist zij regelmatig werkbladen op uit haar papieren archief en zet die ook online. Vroeger werkte zij in een boekhandel, later in een uitgeverij en sinds 2014 is zij bibliothecaris van Pepingen, in het hart van het Pajottenland. De bibliotheken van de regio Pajottenland en Zennevallei werken nauw samen, en ook de verschillende leesclubs organiseren vaak een gemeenschappelijk evenement. Het logische gevolg is dat al deze leesclubs ook op deze blog een plaats krijgen. Veel leesplezier!
Dit bericht is geplaatst in Bibliotheken met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *