Griet Op de Beeck: Vele hemels boven de zevende (verslag van de bijeenkomst in Roosdaal door Linda Suply)

vele hemels boven de zevendeAan de twintigste druk is dit boek toe, sinds het in januari 2013 voor het eerst verscheen: velen zullen het dus gesmaakt hebben.
En dat geldt ook voor onze leesgroep: bijna unaniem vinden we het een aanrader.

Het verhaal komt snel to the point, en velen van ons vinden het een verademing dat we eens een boek lezen zonder ellenlange natuurbeschrijvingen, plaatsbepalingen, en overbodige details en situaties.

Vooral het personage van Lou werd besproken. Ondanks haar twaalf jaar is ze een complexe figuur en intrigeert ze ons: ze is zowel naïef als vroegrijp. Op de Beeck kruipt als het ware in de huid van het kind, en is erg geloofwaardig.
Het taalgebruik is trouwens aangepast aan de leeftijd en de denkwereld van elk van de personages.

De meesten waren opgezet met de aanpak van de 5 ik-vertellers, al was het in het begin wel een beetje verwarrend. Veel lof ook voor de titels van de hoofdstukjes: ze nodigden uit tot extra aandachtig lezen om het zinnetje in kwestie terug te vinden in de tekst.

De titel komt twee keer voor in het verhaal, zij het in een totaal verschillende context, en hij komt goed tot zijn recht.

Erg herkenbaar waren een aantal situaties, zoals het verjaardagsfeest en het familiegeheim, die we waarschijnlijk kunnen terugvinden in de meeste (Vlaamse?) families
Het verhaal is erg filmisch beschreven, en we zijn helemaal niet verwonderd als iemand weet te melden dat de filmrechten inderdaad verkocht zijn.

Eigenlijk is het , qua thematiek, een intreurig verhaal, en toch leest het aangenaam: een mooie verdienste van de auteur die – net door het wisselend verhaalperspectief, maar ook door gedoseerde humor en rake typeringen – haar lezer bedroefd, maar niet ontredderd, achterlaat.

Wie het verhaal voor de eerste keer gelezen had, had moeite om de zelfmoord te plaatsen en vond dat die als een donderslag bij heldere hemel aankwam; maar degenen voor wie het een tweede lectuur was, wisten fijntjes te melden dat er toch heel wat details en suggesties de zelfdoding aankondigen. Maar bij een eerste lezing vallen ze de meeste lezers niet op, of ze lezen er over.

De gij-vorm werd door enkelen absoluut niet gesmaakt, maar daartegenover vonden de anderen dat dat net de authenticiteit van het boek ten goede komt.

De meerderheid was zeer tevreden met het boek, en heeft er erg van genoten; maar alle argumenten ten spijt is er toch een van de lezers die niet overtuigd werd.

De eindvraag luidde: zullen we ons het boek over 5 jaar nog herinneren, of was het mooi zolang het duurde…

(Linda Suply)

Over Ann Vandamme

begeleidde al leesgroepen toen zij nog geen website had. Sinds 2007 plaatst zij alle leesgroepwerkbladen op het net. Ondertussen vist zij regelmatig werkbladen op uit haar papieren archief en zet die ook online. Vroeger werkte zij in een boekhandel, later in een uitgeverij en sinds 2014 is zij bibliothecaris van Pepingen, in het hart van het Pajottenland. De bibliotheken van de regio Pajottenland en Zennevallei werken nauw samen, en ook de verschillende leesclubs organiseren vaak een gemeenschappelijk evenement. Het logische gevolg is dat al deze leesclubs ook op deze blog een plaats krijgen. Veel leesplezier!
Dit bericht is geplaatst in Bibliotheken met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *