Boekenlijstjes en literaire voornemens

Wereldwijd verschijnen elke dag zo’n 4000 boeken. In 2006 was het aantal nieuwe Nederlandstalige titels 16.411, waarvan ongeveer de helft algemene boeken. We zien door het bos de bomen niet meer.

 

De typische eindejaarslijstjes zijn (naast het competatieve en commerciële aspect) ideaal als geheugensteuntje. Welke belangrijke boeken zijn dit jaar verschenen? Die eindejaarslijstjes leiden ook het nieuwe jaar in. Welke titels moet ik onthouden? Welke boeken wil ik zeker in 2009 lezen? Bij een nieuwe kalender horen mooie voornemens.

 

Ik heb de boekenlijstjes in De Standaard der Letteren van 19 december  en in De Morgen van 24 december eens bekeken. Ook de Beste 100 boeken  in Snoecks 2009, reeds verschenen in de herfstvakantie, heb ik erbij genomen.

 

Hoog aangeschreven staan de “fijngeslepen” verhalenbundel Vreemd land van Jhumpa Lahiri (Meulenhoff) en, hoewel nog maar pas verschenen, Erwin Mortiers Godenslaap (De Bezige Bij), Philippe Claudels Verslag van Brodeck (eveneens De Bezige Bij) en Patrick Modiano’s In het café van de verloren jeugd (Querido, oorspr.  Dans le café de la jeunesse perdue, Gallimard). Van Jhumpa Lahiri had ik eerlijk gezegd nog niets gehoord. Erwin Mortier daarentegen hebben we al 2 keer in de leesgroep besproken en het zit er dik in dat het daar niet bij zal blijven. Philippe Claudel is dit jaar nog in de leesgroep aan de beurt met Het kleine meisje van meneer Linh, na het grote succes van Grijze zielen twee jaar geleden. Patrick Modiano’s boeken, en zeker zijn laatste,  zijn een must voor wie van melancholische tristesse en Parijs houdt.

 

Verder worden nog Siri Hustvedt, Sandro Veronesi, Junot Diaz en Charlotte Mutsaerts genoemd. Dat laatste verbaasde me, Mutsaerts Koetsier Herfst (De Bezige Bij) is een bizar, eigengereid en volstrekt nieuw verhaal, maar zo bizar, eigengereid en volstrekt nieuw dat ik de hele leesrit (of leestrip) maakte met één groot vraagteken in mijn hoofd. Het boek heeft prachtige recensies gekregen, en wordt ook nu weer veel lof toegedicht, maar zelf heb ik helaas nog niemand ontmoet die het boek uitgelezen heeft.  De meesten haakten af bij de plassexscène en dat staat dan nog redelijk vooraan. Niet meteen een boek voor de leesgroep. Ook over Siri Hustvedts Het verdriet van een Amerikaan (De Bezige Bij) kreeg ik eerder ontgoochelde reacties te horen. Lezers van Sandro Veronesis Kalme Chaos (Prometheus) en Junot Diaz’ Korte maar wonderbare leven van Oscar Wao (Mouria) zijn dan weer uitermate positief. Schrijvers om te onthouden voor onze leesgroeplijstjes voor volgend jaar.

 

Louis De Bernières’ laatste boek kreeg volgens Alexandra De Vos niet de aandacht dat het verdiende. Een partizanendochter (Arbeiderspers) is volgens haar “een weemoedig kleinood”. De leesgroep las ooit zijn bestseller  Kapitein Corelli’s mandoline, en dat was toen een schot in de roos. Hetzelfde wordt over  de golf heruitgaven en nieuwe vertalingen van W.G. Sebald (Bezige Bij) gezegd. Wat ze de leesgroep alvast niet kunnen verwijten; zij las zojuist nog Austerlitz.

 

Andere oudbekenden zijn Eric-Emmanuel Schmitt en Amos Oz. Ditmaal zou volgens Marijke Arijs “de positivo Schmitt alweer zijn optimistische levensfilosofie op de lezer overbrengen met Odette Toulemonde en andere verhalen (Atlas)”. En in Amos Oz’ Verzen van leven en dood (De Bezige Bij) zou volgens Alle Lansu “een over ruim 30 bladzijden uitgesponnen erotische fantasie staan die tot de subtielste en tederste uit de literatuur behoren”. Voorts deed het me plezier dat De overgave van Arthur Japin (Arbeiderspers) vermeld werd door de zeer kritische Mark Cloostermans. “Ouderwets leesplezier”, noemt hij het, en ik vermoed dat de leden van de leesgroep dit alleen maar kunnen beamen.

 

Tenslotte noteer ik drie mogelijke aanraders voor de leesgroep. Eerst en vooral is er Liliane Wouters Paysage flamand avec nonnes (Gallimard) over het leven aan de normaalschool van Gijzegem bij Aalst tussen 1944 en 1949. Wordt gegarandeerd vertaald. Daarnaast is er de hype rond Elegant als een egel van Muriel Barbery (Prometheus; oorspr: L’élégance du hérisson, Gallimard). De hoofdrol hier is weggelegd voor een belezen conciërge van een Parijs’ herenhuis. Tenslotte is er het ongewone, slimme en grappige verhaal over de  koningin van Engeland die plotseling aan het lezen slaat en alle gevolgen die dat met zich meebrengt, nl. De ongewone lezer van Alan Bennett (Mouria). Kahy Mathys zegt dat het “een heel grappig, fijnzinnig boekje is dat zich laat lezen als een hartstochtelijk pleidooi voor de kracht van de literatuur”, en daar kan ik het alleen maar eens mee zijn.

 

Dat alle literaire voornemens waargemaakt worden!

Over Ann Vandamme

begeleidde al leesgroepen toen zij nog geen website had. Sinds 2007 plaatst zij alle leesgroepwerkbladen op het net. Ondertussen vist zij regelmatig werkbladen op uit haar papieren archief en zet die ook online. Vroeger werkte zij in een boekhandel, later in een uitgeverij en sinds 2014 is zij bibliothecaris van Pepingen, in het hart van het Pajottenland. De bibliotheken van de regio Pajottenland en Zennevallei werken nauw samen, en ook de verschillende leesclubs organiseren vaak een gemeenschappelijk evenement. Het logische gevolg is dat al deze leesclubs ook op deze blog een plaats krijgen. Veel leesplezier!
Dit bericht is geplaatst in Bibliotheken met de tags , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *