Boeken onder vuur. Van Leuven tot Timboektoe. (Tentoonstelling in de Leuvense universiteitsbibliotheek)

20150813_125816

De Leuvense bibliotheekbrand van 1914

De tentoonstelling begint met het verhaal van de Leuvense bibliotheekbrand van 1914. De wereld reageerde geschokt. Wat de Duitsers deden was barbaars. Meteen werd er overal (Vooral de VS, ook Engeland, …) hulp geboden. Nieuwe boeken werden geschonken. En één van de eisen van het Verdrag van Versailles was dat de Duitsers de bibliotheek zouden heropbouwen.

Timboektoe beschermt haar bibliotheek

Uit angst voor Islamistische extremisten hebben de Malinezen in 2012 honderdduizenden manuscipten weggesmokkeld. Een deel daarvan zie je nu in Leuven. Prachtige oude verhalen, reisverhalen, … De rijkdom van verhalen, de rijkdom van een volk.

Wat is een volk zonder bibliotheek?

De Duitse dichter Heinrich Heine zei het begin 19de eeuw zo: “Dort wo man Bücher verbrennt, verbrennt man auch am Ende Menschen” (vert: “Daar waar men boeken verbrandt, daar verbrandt men uiteindelijk ook mensen.”) De jonge Belgische kunstenares Sofie Muller (°1974, Gent) geeft deze zin mooi weer in een installatie. Een klaslokaal zonder boeken, een vrouw zonder hoofd.
Tegen de wand zijn er wel nog enkele boeken, weliswaar verbrand, maar mooi ingepakt als ‘sneeuwwitje’(*)in een kist. Het zijn verbrande boeken uit de universiteitsbibliotheek. Men wil ze kost wat kost redden, bewaren.

Wat vuur met boeken doet

Aangezien boeken nogal geperst in kasten zitten, gaat de binnenkant ervan, nl. de tekst zelf, niet zo vlug verloren in een brand. Er komt geen lucht tussen de bladen. Mits de nodige voorzichtigheid zijn de teksten binnenin dus soms nog te lezen. Voor zeldzame, kostbare teksten is het dus zeker de moeite om ze te bewaren.
sneeuwwitjes

(*) sneeuwwitje: zo worden de vele uit de brand ‘geredde’ boeken die in glazen kistjes in de universiteitsbibliotheek worden bewaard ook liefdevol genoemd.

Over Ann Vandamme

begeleidde al leesgroepen toen zij nog geen website had. Sinds 2007 plaatst zij alle leesgroepwerkbladen op het net. Ondertussen vist zij regelmatig werkbladen op uit haar papieren archief en zet die ook online. Vroeger werkte zij in een boekhandel, later in een uitgeverij en sinds 2014 is zij bibliothecaris van Pepingen, in het hart van het Pajottenland. De bibliotheken van de regio Pajottenland en Zennevallei werken nauw samen, en ook de verschillende leesclubs organiseren vaak een gemeenschappelijk evenement. Het logische gevolg is dat al deze leesclubs ook op deze blog een plaats krijgen. Veel leesplezier!
Dit bericht is geplaatst in Bibliotheken met de tags , , , , . Bookmark de permalink.