Tauba Auerbach: Tetrachromat (Wiels)

auerbach boek in kast
Het gezichtsvermogen is één van de meest gecompliceerde zintuigen. De Amerikaanse kunstenares Tauba Auerbach speelt daarop in. Wiels, Centrum voor Hedendaagse Kunst toont nog tot begin juni werk van haar.

In ons netvlies zijn bepaalde zintuigcellen, naar hun vorm staafjes genoemd, gevoelig voor alle kleuren zichtbaar licht. Andere zintuigcellen, naar hun vorm kegeltjes genoemd, zijn kleurselectief. De meeste mensen hebben drie soorten kegeltjes, die gevoelig zijn voor respectievelijk rood, groen en blauw en zijn daarmee trichromaten. Individuen die kleurenblind zijn hebben slechts twee soorten kegeltjes, wat ze dichromaten maakt. Maar er bestaan ook tetrachromaten: zij hebben vier soorten kegeltjes. Zij zien als het ware een dimensie meer. Verwacht nu geen mensen met laserstralen uit hun ogen. De meeste tetrachromaten weten zelfs niet eens dat ze die bijzondere eigenschap hebben.

Kleurenblindheid of vierkleurenzicht, deze eigenschappen komen enkel bij vrouwen voor. Geen wonder dat een vrouwelijke kunstenaar zich met het fenomeen bezighoudt. Of ze zelf tetrachroom is weet ik niet. Wel weet ik dat Tauba Auerbach een jonge Amerikaanse (°1981, New York) is die speelt met wat gezien en niet gezien wordt, die een soort trompe l’oeil effect nastreeft. auerbach twee boeken

Op de tentoonstelling in Wiels. Centrum voor Hedendaagse Kunst zijn er nog tot 2 juni werken van haar te zien: mooi gekleurde strak opgespannen vooraf gekreukte doeken (trompe l’oeil), geweven doeken (enige verwantschap hier met Thomas Bayrle die eveneens een tentoonstelling in Wiels heeft) en een reeks boeken.

Om die boekenreeks is het me natuurlijk te doen: de RGB Colorspace Atlas (RGB = rood groen blauw). In deze boeken nam Auerbach het gangbaar schaalmodel voor kleur als uitgangspunt, nl. de RGB-kubus, en maakte er een boek van met een linnen kaft, 1670 blz. en met een inhoud van maar liefst 16,7 miljoen kleurvariaties van rood, groen en blauw. Men denkt dat een tetrachrome vrouw misschien wel 10 keer zoveel variaties kan zien. Mijn ogen deden er alleszins pijn van. Een kunstboek waar je niet te lang naar kan kijken, maar dat je wel steeds opnieuw wil zien.

Naast die fel gekleurde boeken, zijn er nog twee andere boeken op de tentoonstelling te zien: een houten en een marmeren. Ook hier speelt de kunstenares met het trompe l’oeil effect. Je denkt dat je een marmeren en een houten boek ziet. Niets is minder waar: het is papier. 1000-den ragfijne blaadjes papier.auerbach marmer hout

Over Ann Vandamme

begeleidde al leesgroepen toen zij nog geen website had. Sinds 2007 plaatst zij alle leesgroepwerkbladen op het net. Ondertussen vist zij regelmatig werkbladen op uit haar papieren archief en zet die ook online.
Vroeger werkte zij in een boekhandel, later in een uitgeverij en sinds 2014 is zij bibliothecaris van Pepingen, in het hart van het Pajottenland. De bibliotheken van de regio Pajottenland en Zennevallei werken nauw samen, en ook de verschillende leesclubs organiseren vaak een gemeenschappelijk evenement. Het logische gevolg is dat al deze leesclubs ook op deze blog een plaats krijgen. Veel leesplezier!

Dit bericht is geplaatst in boekenkunst met de tags , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *