Intrigerende boekenkunst (en veel meer) van William Kentridge in het Sint-Janshospitaal in Brugge


In het museum Meermanno/Huis van het boek (Den Haag) loopt nog tot 4 maart de tentoonstelling ‘De kunst van het lezen. Van William Kentridge tot Wikipedia’. Daar zijn ze terecht trots op Kentridges intrigerende ‘second hand reading’, het dikste flipbook ooit: 800 pagina’s lang word je betoverd door de opeenvolging van beelden. Als je het openslaan van de bladen nog eens op video zet ook, krijg ja als het ware een film te zien.

Uitgebreide selectie van Kentridges werk in het Brugse Sint-Janshospitaal: meer dan boeken alleen.

Maar je moet niet naar Nederland afzakken om Kentridge boekenwerk te bewonderen. Tot 25 januari is er in het Brugse Sint-Janshospitaal (ook wel het Memlingmuseum genoemd) een sublieme selectie te zien van zijn werken, waaronder tekeningen, wandtapijten, boeken, beeldhouwwerk, film, dans en muziek. Meer dus dan het boek alleen. Vooral zijn geënsceneerde dodendans op film ‘More Sweetly Play the Dance‘ (2015) dat de gehele bovenruimte van dit voormalig hospitaal (perfecte locatie) in beslag neemt, is adembenemend.

Smoke Ashes Fable

De naam van de tentoonstelling in Brugge is ‘Smoke Ashes Fable’ en verwijst naar een citaat van Marcus Aurelius (170 n.C.), nl. ‘Wat blijft er vervolgens van over? Rook en as, en een legende, en zelfs dat niet.” Koren naar de molen van Kentridge die veel geschiedkundige gebeurtenissen gebruikt om aan te tonen hoe desastreus het voor de beschaving is als je rijkdom en macht met geweld wil behouden.
William Kentridge komt uit een vooraanstaande advocatenfamilie die zich altijd verzet heeft tegen de apartheid in zijn land, Zuid-Afrika. Via kunst in al zijn vormen wilde hij een steentje bijdragen aan dit verzet. Als beeldend kunstenaar gebruikt hij vooral papier, houtskool en inkt. Daarnaast is hij ook film- en theatermaker.

Het medium boek

En zo komen we bij het medium boek uit. Als je de bladen van een boek heel snel omdraait, bekom je een film. Automatisch leg je de link naar de eerste flipboeken (1868) die om een manier van tekenen vroeg die de bewegingen uitéénhaalde. Een mooi voorbeeld is de zogenaamde kunstenaarshandfilm ‘Anatomy of Melancholy’. Eerst zien we een gesloten boek. Dan verschijnt de hand van Kentridge die het boek opent en enkele bladzijden omslaat. Vervolgens slaan de bladzijden vanzelf om en komt hun inhoud tot leven. Heel leuk is dat we vooral Kentridge zelf zien lopen, dansen, zwaaien, demonstreren,… doorheen het boek. De kunstenaar zien we vaak terug in zijn werk.
Andere werken waarvoor hij boeken gebruikt, zijn de tekeningen voor de reeks ‘Triumphs and Laments’: houtskool op grootboekpagina’s. De onderwerpen van deze tekeningen leunen dicht aan bij de titel van de tentoonstellingen, het zijn namelijk telkens gevallen helden. Ook mooi is het kunstenaarsboek ‘Everyone Their Own Projector’ dat je zelf kan doorbladeren, en het leporelloboek op bladen uit Le Nouveau Larousse Illustré.

De catalogus

Bij de tentoonstelling hoort een verzorgde catalogus van Mercatorfonds met leesbare teksten (iets wat volgens mij veel catalogi missen), waarvan ik voor deze bespreking trouwens dankbaar gebruik heb gemaakt.

Over Ann Vandamme

begeleidde al leesgroepen toen zij nog geen website had. Sinds 2007 plaatst zij alle leesgroepwerkbladen op het net. Ondertussen vist zij regelmatig werkbladen op uit haar papieren archief en zet die ook online. Vroeger werkte zij in een boekhandel, later in een uitgeverij en sinds 2014 is zij bibliothecaris van Pepingen, in het hart van het Pajottenland. De bibliotheken van de regio Pajottenland en Zennevallei werken nauw samen, en ook de verschillende leesclubs organiseren vaak een gemeenschappelijk evenement. Het logische gevolg is dat al deze leesclubs ook op deze blog een plaats krijgen. Veel leesplezier!
Dit bericht is geplaatst in boekenkunst met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *