Acht plus drie boeken met een cover van Michaël Borremans

Eind 2012 postte ik een artikel op deze blog onder de titel ‘Acht boeken met een cover van Michaël Borremans’ (1). Begin 2014 heb ik al elf titels. Ondertussen ging in de BOZAR (Brussel) zijn grote overzichtstentoonstelling ‘As Sweet As It Gets’ met luid geschal van start. Tijd om mijn artikel aan te vullen (2) met een Nederlandstalig non-fictie werk van ouwe getrouwe Mark Kinet, een Duitse roman van Sven Hillenkamp, èn een roman van Bart Koubaa.

Mark Kinet (red.), Psychoanalyse en/van het systeem, Garant Uitgevers, 2008. Op de cover van het boek staat een afbeelding van het schilderij ‘The Skirt’ (2005). Geen wonder dat de psychiater Mark Kinet alweer voor hem kiest. Hij is een fan van het eerste uur.

In zijn laatste werk ‘Psychologie van de kunst. Een abecedarium’ (Garant, 2013) plaatst hij Borremans onder de letter O van Onheil. Hij zegt daarin: “Naast Francis Bacon schat ik ook het werk van Michaël Borremans en Luc Tuymans zeer hoog in. Ik ben hierin natuurlijk bepaald niet de enige. Het werk van Michaël Borremans biedt ons schoonheid met de scherpte van een scheermes. Zoals Magritte schildert hij in een pak. Op zijn zondags. Zijn schilderijen zijn enerzijds mooi en behaaglijk: academisch. Anderzijds zijn ze weerbarstig en morbide. Ze zijn wrang en geven een wrong. Ze bulken ook van wanverhouding, want er is vaak iets mis met de schaal. Hij noemt zijn schilderijen kleine bommetjes. Zijn beeldtaal is zwanger van onheil.” Voer voor psychiaters dus.

Sven Hillenkamp, fußabdrücke eines fliegenden, Stuttgart, 2012. Op de cover van zijn nog niet in het Nederlands vertaalde roman staat een afbeelding van ‘The Adventage’ (2012). Het boek heeft in Duitsland nogal wat prijzen gekregen. De auteur zou schrijven in een taal “zonder één gram vet” over schmerz, vertwijfeling en verlatenheid.

En dan is er nog onze Bart Koubaa. Eind 2013 kwam bij Voetnoot Uitgeverij zijn Verzet! Uit. Het schilderij ‘Trickland’ van Michaël Borremans vult niet alleen de cover, maar vormde ook de aanzet voor de roman. Bart Koubaa’s boeken zijn niet meer zo toegankelijk als vroeger. Ze worden steeds vreemder. Ik houd er wel van. En het werk van Borremans leent zich hier uitstekend voor.

Tot slot: in de Humo las ik dat, tot verwondering van de interviewer, Michaël Borremans niet houdt van Haruki Murakami’s boeken. Borremans zegt hierover: ‘Zijn droomwereld doet me zelfs té vertrouwd aan. Omdat zijn verbeelding de mijne niet overtreft, verveelt de lectuur me – ondanks alle verwantschap.’ Nu ben ik heel nieuwsgierig geworden naar de boeken die Michaël Borremans wel leest…

(1) http://www.leesclub.be/boekenkunst/acht-boeken-met-een-cover-van-michael-borremans-2/
(2) Dhr Wim Orban was hierbij zo vriendelijk om me die drie aanvullende titels door te sturen

Over Ann Vandamme

begeleidde al leesgroepen toen zij nog geen website had. Sinds 2007 plaatst zij alle leesgroepwerkbladen op het net. Ondertussen vist zij regelmatig werkbladen op uit haar papieren archief en zet die ook online. Vroeger werkte zij in een boekhandel, later in een uitgeverij en sinds 2014 is zij bibliothecaris van Pepingen, in het hart van het Pajottenland. De bibliotheken van de regio Pajottenland en Zennevallei werken nauw samen, en ook de verschillende leesclubs organiseren vaak een gemeenschappelijk evenement. Het logische gevolg is dat al deze leesclubs ook op deze blog een plaats krijgen. Veel leesplezier!
Dit bericht is geplaatst in boekenkunst met de tags , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *