Graham Swift: Het volle daglicht (leesclub ‘Leze en Zegge’ van de bibliotheek van Roosdaal)

“Overspel en moord” (Verslag van de bijeenkomst in Roosdaal door Mieke Massaer & Norbert Verbestel)

De Londense privédetective George Webb heeft twee jaar geleden van universitair docente Sarah Nash opdracht gekregen na te gaan of haar man Bob inderdaad, zoals afgesproken, zijn minnares op het vliegtuig zou zetten en de relatie zou beëindigen. Nu bezoekt hij het graf van Bob, in opdracht van Sarah, en zoekt haar op in de gevangenis. Op deze dag kijkt hij terug op de gebeurtenissen van toen, maar ook op de zaak die hem zijn baan bij de politie kostte, op de ontdekking als kleine jongen van het overspel van zijn vader, op zijn scheiding van Rachel en op de sindsdien zo verbeterde relatie met dochter Helen. Webb is verliefd geworden op Sarah, een moordenares, en weet dat hij zal wachten tot zij vrijkomt, ondanks de liefde van zijn assistente Rita.

Graham Swift schreef een elegische (weemoedig, treurig,…) roman over overspel, onmogelijke liefdes, familiegeheimen, ouder-kind relaties en over de keuzes en gemiste kansen die een mensenleven bepalen. De algemene sfeer in het boek kan als somber en triest beschouwd worden. De roman springt voortdurend heen en weer in de tijd, wat echter zeer verwarrend en wanordelijk over komt. Het was soms moeilijk uit te maken over wie het gaat en waar en wanneer die zich bevindt. Het boek wordt ook moeilijk leesbaar door het overdreven gebruik van haakjes: () en horizontale streepjes: –. Vaak moet in het boek een paragraaf herlezen worden. Dit om duidelijk te weten wat er in beschreven werd. Wel positief en overzichtelijk is de opdeling van het verhaal in korte hoofdstukken.

Al snel wordt het plot vrijgegeven waardoor het verhaal een saaie en gedetailleerde beschrijving werd van wat zich afspeelde voor en tijdens de uren van de moord. Dit leidt tot weinig spanning en verrassing. De karakters van de personages worden niet voldoende uitgediept en kunnen eerder als oppervlakkig beschouwd worden.
Ook de vertaling laat te wensen over en komt weinig vlot over. Een voorbeeld: “Helen begrijpt me geloof ik niet meer, de laatste tijd.” (pg. 284). Zou het niet vlotter leesbaar geweest zijn had er gestaan: “Ik geloof dat Helen me de laatste tijd niet meer begrijpt.”

De schrijver gebruikt alle methoden van het privédetectivewerk om de onverwachte liefde en de ongewisheid van het leven te peilen en uit te diepen. Een pluspunt is de speurtocht naar bijzondere en interessante weetjes zoals bijvoorbeeld dat Napoleon III verbannen geweest is naar Wimbledon.

Over Ann Vandamme

begeleidde al leesgroepen toen zij nog geen website had. Sinds 2007 plaatst zij alle leesgroepwerkbladen op het net. Ondertussen vist zij regelmatig werkbladen op uit haar papieren archief en zet die ook online.
Vroeger werkte zij in een boekhandel, later in een uitgeverij en sinds 2014 is zij bibliothecaris van Pepingen, in het hart van het Pajottenland. De bibliotheken van de regio Pajottenland en Zennevallei werken nauw samen, en ook de verschillende leesclubs organiseren vaak een gemeenschappelijk evenement. Het logische gevolg is dat al deze leesclubs ook op deze blog een plaats krijgen. Veel leesplezier!

Dit bericht is geplaatst in bibliotheek Roosdaal met de tags , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *