Julian Barnes: Alsof het voorbij is (werkbladen leeskring Dilbeek)


Biografie:
Julian Patrick Barnes (Leicester, 19 januari 1946) is de zoon van Engelse leerkrachten Frans. Hij heeft één broer, Jonathan, die filosoof is. Boeken waren, en zijn, zijn natuurlijke habitat.
Hij studeerde rechten, maar werd nooit advocaat, en ging vaak op reis naar Frankrijk. Hij werkte mee aan de Oxford Englisch Dictionary (letters C tot G). Daarna werkte hij als journalist (van restaurant- tot televisierecensent). Vanaf zijn 40-ste begon hij fulltime te schrijven. Zijn grote voorbeeld is Gustave Flaubert.
Momenteel woont hij in Londen. Zijn vrouw, Pat Kavanagh, die ook zijn literair agente was, stierf in 2008 aan een hersentumor.

Bibliografie (selectie uit de romans…)
1985, Flaubert’s papegaai (de oudere arts Geoffrey Braitwaite trekt na de dood van zijn echtgenote naar Frankrijk, waar hij op zoek gaat naar sporen van zijn idool, Gustave Flaubert)
1991, Een geschiedenis van de wereld in 10 ½ hoofdstuk (verhaal over schepen en schipbreuken, het verhaal bevat ook verwijzingen naar Bijbelse verhalen en gebeurtenissen uit de geschiedenis, geïllustreerd met hoogtepunten uit de schilderkunst)
1999, Engeland, Engeland (een satire over Engeland)
2006, Arthur & George (over de vriendschap tussen Arthur Conan Doyle en de advocaat George, zoon van een Indiaanse dominee en een schotse vrouw. Over racisme)
2008, Niets te vrezen (autobiografische bespiegelingen over herinneringen en de dood)
2011, Alsof het voorbij is (verfilming komt uit in voorjaar 2017)
2013, Hoogteverschillen (3 essays, vooral over zijn overleden vrouw en de dood)
2016, Het tumult van de tijd (roman over Dmitri Sjoskakovitsj)

Belangrijkste personages:
Tony Webster
Zijn jeugdvrienden Colin, Alex en vooral Adrian Finn
Adrian Finn
Veronica
Magaret: Tony’s ex-vrouw. Ze hebben samen een dochter.
Jack: De broer van Veronica.
Ouwe Joe Hunt: leraar geschiedenis
Robson
Annie
Sarah Ford
Adrian Junior

Enkele citaten uit het boek:
P.23 “Geschiedenis is de zekerheid die ontstaat op het punt waar de gebreken van de herinnering en de onvolkomenheden van de documentatie samenkomen. “ (Ook p.67, …))
P.48 “Ik moet nogmaals benadrukken dat dit mijn huidige lezing is van wat er toen gebeurd is. Of liever, mijn huidige herinnering aan mijn toenmalige lezing van wat er destijds is gebeurd.”
P.63: “Geschiedenis is niet de leugen van de overwinnaars, ze is meer de herinnering van de overlevenden, van wie de meesten overwinnaars noch overwonnenen zijn” (Ook p. 130, …)

Een citaat van Julian Barnes (voorwoord uit zijn essaybundel ‘Uit het raam’):

Dit is wat ik als lezer en romanschrijver altijd heb geloofd. Fictie verklaart en verrijkt, meer dan enige andere vorm van schrijven, het leven. De biologie verklaart het leven natuurlijk ook, net als biografieën, de biochemie, biofysica, biomechanica en biopsychologie. Maar de biowetenschappen kunnen geen geen van alle tippen aan biofictie. Als het om de waarheid over het leven gaat, hebben romans ons het meest te vertellen: wat het is, hoe we het doen, waartoe het misschien dient, hoe we ervan genieten en het appreciëren, en hoe we het verliezen. Romans spreken tot en vanuit het hoofd, het hart, het oog, de genitaliën, de huid; het bewuste en het onbewuste. Wat het is een individu te zijn, wat het is om deel te maken van een gemeenschap, wat het betekent om alleen te zijn.

Enkele vragen:(hierbij maakte ik dankbaar gebruik van het inspirerende ‘Hoe lees ik?’ van Lidewijde Paris, Nieuw Amsterdam, 2016)

1.Lees de eerste anderhalve bladzijde. Wat kan je al afleiden van het ik-personage? Wanneer start dit verhaal? Zie je al enkele motieven?
2.(p.21) ‘Dat was nog een angst van ons: dat het Leven niet zoals de Literatuur zou blijken. Kijk naar onze ouders – waren die soms literair materiaal?’ Wat weet je over de jeugd, de ouders van Tony Webster?
3.(p.111) ‘Ontwikkelt een karakter zich in de loop van de tijd? In romans natuurlijk wel: anders zou er weinig verhaal in zitten. Maar in het leven? Ik vraag het me wel eens af.’ In hoeverre evolueren de personages?
4. Hoe betrouwbaar is Tony als verteller?
5. De oorspronkelijke Engelse titel is ‘The sense of an ending’. Wat vind je van de Nederlandse vertaling naar ‘Alsof het voorbij is’?
6. Wat is volgens jou de reden van Adrian Finns zelfmoord?
7. Wat is het hoofdthema van het boek?
8. Lees het citaat van Julian Barnes over literatuur. Zie boven. Wat heb je via dit boek geleerd (als je al iets geleerd hebt)?

Over Ann Vandamme

begeleidde al leesgroepen toen zij nog geen website had. Sinds 2007 plaatst zij alle leesgroepwerkbladen op het net. Ondertussen vist zij regelmatig werkbladen op uit haar papieren archief en zet die ook online.
Vroeger werkte zij in een boekhandel, later in een uitgeverij en sinds 2014 is zij bibliothecaris van Pepingen, in het hart van het Pajottenland. De bibliotheken van de regio Pajottenland en Zennevallei werken nauw samen, en ook de verschillende leesclubs organiseren vaak een gemeenschappelijk evenement. Het logische gevolg is dat al deze leesclubs ook op deze blog een plaats krijgen. Veel leesplezier!

Dit bericht is geplaatst in bibliotheek Dilbeek met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *